ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΙΕΡΟΣΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Την περίοδο 1979-80 η Νέα Σαλαμίνα αγωνίζεται στη Β΄ κατηγορία όπου εύκολα κατακτά το πρωτάθλημα και επιστρέφει στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1981-82 η Νέα Σαλαμίνα απέκτησε για πρώτη φορά ξένους ποδοσφαιριστές: τους Βούλγαρους Νάσκο Μιχαήλωφ και Στέφαν Παυλώφ. Και οι δύο ποδοσφαιριστές βοήθησαν την ομάδα να ανεβάσει επίπεδο και να παρουσιάσει ωραίο ποδόσφαιρο. Ειδικά ο Μιχαήλωφ ήταν μεγάλη πάστα ποδοσφαιριστή και αγαπήθηκε πολύ απο τον ερυθρόλευκο κόσμο.

Η περίοδος 1982-83 σημαδεύτηκε απο ένα πρωτοφανές περιστατικό. Σε παιχνίδι πρωταθλήματος με αντίπαλο την Ένωση Νέων Παραλιμνίου τρεις ποδοσφαιριστές της Νέας Σαλαμίνας αποβλήθηκαν με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι ποδοσφαιριστές να περικυκλώσουν τον επόπτη γραμμών για να διαμαρτυρηθούν. Ο επόπτης υποστήριξε πως δέχτηκε κτυπήματα με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, αλλά οι ακτινογραφίες τον διέψευσαν. Μετά από καταγγελία του επόπτη, η υπόθεση οδηγήθηκε στο δικαστήριο που επέβαλε ποινή φυλάκισης 45 ημερών! Το γεγονός αυτό ήταν πρωτοφανές για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Οι ποδοσφαιριστές παρέμειναν στη φυλακή για πέντε μέρες και απελευθερώθηκαν μετά την κατακραυγή της κοινής γνώμης, ωστόσο στη συνέχεια η δικαστική της ΚΟΠ τους επέβαλε εξοντωτικές ποινές με αποτέλεσμα να μείνουν για πολλούς μήνες εκτός γηπέδου.

Οι τελευταίες περιόδοι της δεκαετίας κρίνοντε ως πολύ σημαντικές για την Νέα Σαλαμίνα. Την περίοδο 1985-86, η Νέα Σαλαμίνα με μια νεανική ομάδα (μέσος όρος ηλικίας, 24 χρονών) καταλαμβάνει την 5η θέση μετά απο μια καλή και σταθερή παρουσία. Την περίοδο 1986-1987, αναλαμβάνει προπονητής ενα δικό της σπλάχνο, ο Αντρέας Μουσκάλλης, ο οποίος θα αποτελέσει τον προπονητή της ομάδας για την επόμενη πενταετία. Τις περιόδους 1987-88 και 1988-1989, η Νέα Σαλαμίνα ανεβαίνει επίπεδο και καθιερώνεται στους μεγάλους. Με σταθερό έμψυχο υλικό αποτελόυμενο απο δικά της σπλάχνα αλλά και έμπειρους ξένους όπως ο Νάιτζελ Μακνήλ και ο Κένυ Ντάιερ, η ομάδα αποδίδει εξαιρετικό ποδόσφαιρο, σπάζει τα δεσμά της μικρής ομάδας και κερδίζει τον σεβασμό “εχθρών” και φίλων. Η δεκαετία κλείνει με την τιμιτική 4η θέση και άπιαστο επιθετικό δίδυμο τους Πάμπη Αντρέου και Νάιτζελ Μακνήλ, που μαζί πέτυχαν περισσότερα απο τα μισά τέρματα της ομάδας την περίοδο εκείνη.