ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ίδρυσης του Πετοσφαιρικού Τμήματος το 1975, στην προσφυγιά

Τα όνειρα του Δ.Σ του Σωματείου για ίδρυση Πετοσφαιρικής ομάδας ακυρώνονται μετά τα γεγονότα του μαύρου Ιούλη του 1974 αλλά όχι για πολύ.

📌Στο αυτοκίνητο του Νική Γεωργίου είχαν μείνει δυο μπάλες, ιδιοκτησίας της Τεχνικής Σχολής Αμμοχώστου. Το πετοσφαιρικό ένστικτο ξυπνά και πάλι μέσα στις μαύρες σκιές της προσφυγιάς. Ο γυμναστής βρίσκει τους μαθητές του στη Λεμεσό, τους οργανώνει και αρχές του 1975 βάζει ξανά τις βάσεις για την δημιουργία της πετοσφαιρικής ομάδας της Νέας Σαλαμίνας. Μαζί του δύο ανιδιοτελείς φίλοι οι Παναγιώτης Καλογήρου και ο Κόκος Ανδρονίκου.

Στο επετειακό dvd «Νέα Σαλαμίνα – Βασίλισσα της Κυπριακής Πετόσφαιρας 1975-2005» που ετοίμασαν οι Παλαίμαχοι του Σωματείου για τα 30χρονα του τμήματος, ο Κόκος Ανδρονίκου θυμάται:

«Συμφωνήσαμε με τον μάστρε Νική να προχωρήσουμε και να φροντίσουμε να φέρουμε και άλλους νεαρούς παίκτες για να στήσουμε την ομάδα. Όσον αφορά αθλητικό υλικό, αξιοποιήσαμε τη Μέριμνα, με την έγκριση του διευθυντή μου, μόνο που τα παπούτσια που βρίσκαμε ήταν όλα μεγάλα νούμερα αλλά αυτό δεν πείραζε καθόλου. Οι παίκτες τα φορούσαν με μεγάλο ενθουσιασμό…»

Στο Λεύκωμα των 50χρονων του Σωματείου, το 1998, ο ίδιος ο Νικής Γεωργίου αναφέρει:

«Ξεκινήσαμε προπονήσεις στη Λεμεσό αλλά οι δυσκολίες ήταν τεράστιες. Δεν είχαμε γήπεδο και το κυριότερο παπούτσια της γυμναστικής και στολές. Πήγαμε στη μέριμνα και μας έδωσαν παπούτσια Νο. 48!!! Το άλλο μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι μερικοί παίκτες όπως οι Σκάτσιης, Πανάος, Χαρτόσιας, και κάποιοι άλλοι, φοιτούσαν στην Τεχνική της Λεμεσού αλλά κατοικούσαν στον συνοικισμό της Ορμήδειας. Έρχονταν στη Λεμεσό το μεσημέρι, πήγαιναν δειλινοί στο σχολείο και το βράδυ, γύρω στις 8.30 κάμναμε προπόνηση. Όταν τελειώναμε έπρεπε να επιστρέψουν στην Ορμήδεια με ωτοστόπ[…]

📌Φώτο: Μια από τις πρώτες ομάδες το 1975. Από αριστερά όρθιοι, Νικής Γεωργίου (προπονητής), Χρυσόστομος Χρυσοστόμου, Αντώνης Κωνσταντίνου, Μιχάλης Καλαφάτης και Παναγιώτης Καλογήρου (έφορος). Κάτω, Χρίστος Χρίστου, Πανάος Χαραλάμπους και Αιμίλιος Χαρτόσιας.

«Κοντά» στον πρώτο τίτλο του Σωματείου όμως χάθηκε για δύο σετ!

Στα πρώτα χρόνια της παρουσίας της στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας, η Γυναικεία ομάδα είχε μια συνεχώς βελτιωμένη πορεία με αποκορύφωμα την σεζόν 1981- 82 όπου έφτασε κοντά στον τίτλο της Πρωταθλήτριας τον οποίο έχασε στην ισοβαθμία με την ΑΕΛ λόγω διαφοράς δύο σετ.

Ήταν μια ομολογουμένως εντυπωσιακή πορεία που έφερε την ομάδα μας ισόβαθμη στην λήξη του Πρωταθλήματος με την ΑΕΛ με 38 βαθμούς, με την ομάδα της Λεμεσού να υπερτερεί στην αναλογία των σετ. Φυσικά ο τίτλος θα μπορούσε να μην είχε κριθεί στην αναλογία των σετ αν η ομάδα μας δεν δεχόταν την απρόσμενη εκτός έδρας ήττα με 3-1 στην Λάρνακα από τον Ζήνωνα στον προτελευταίο αγώνα της χρονιάς, σε μια σεζόν όπου η ομάδα μας κέρδισε δύο φορές τον επίσης διεκδικητή του τίτλου ΑΠΟΕΛ, ενώ στα παιχνίδια με την πρωταθλήτρια ΑΕΛ οι δύο ομάδες μετρούσαν από μια νίκη με 3-1.

Οι πετοσφαιρίστριες που αποτελούσαν το ρόστερ την σεζόν ήταν οι εξής: Τίνα Κωνσταντίνου, Έλενα Αναστασίου, Ροζάνα Ρωσσίδου, Θόη Φωτίου, Νατάσα Σιαπάνη, Μαρία Σιαπάνη, Άννα Πασβάντη, Νικολέτα Μαυραδά, Ελένη Χριστοδούλου, Τασούλα Ζένιου και Χαρίκλεια Ελευθερίου. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Φίλιππος Ψύλλας ο οποίος αντικατέστησε το 1980 την προπονήτρια Λόλα Ζαχαρίου.

Η αναστολή του Γυναικείου τμήματος το 1985

Στα πρώτα 10 χρόνια παρουσίας της στα πρωταθλήματα της ΚΟΠΕ η γυναικεία μας ομάδα είχε μια αξιόλογη και ανοδική πορεία. Συνολικά στις παρουσίες της από το 1975 εως και την τελευταία χρονιά το 1985 αναδείχθηκε τρεις φορές Δευτεραθλήτρια (1981,1982,1983), ενώ ήταν τρεις φορές φιναλίστ σε τελικούς Κυπέλλου (1980,1983,1985) με τον τελικό της σεζόν 1984-85 να είναι ο τελευταίος αγώνας πριν την αναστολή των δραστηριοτήτων του τμήματος.

Το ρόστερ, το οποίο κράτησε σχεδόν μέχρι και την αναστολή των δραστηριοτήτων του τμήματος το 1985, αποτέλεσαν οι πιο κάτω πετοσφαιρίστριες:

Άννα Πασβάντη (Αρχηγός), Θόη Φωτίου, Λίτσα Παρασκευά (Χαρτόσια), Τίνα Κωνσταντίνου, Έλενα Αναστασίου, Κούλα Σταύρου, Νικολέττα Μαυραδά, Τασούλα Ζένιου, Μαρία Σιαπάνη, Νατάσα Σιαπάνη, Ροζάνα Ρωσσίδου, Έλπις Σιακίδου, Τερέζα Σιακίδου, Έλενα Χριστοδούλου, Φάνη Μουλάρη, Χαρίκλεια Ελευθερίου, κ.α.

Η ανακοίνωση που έστειλε το Δ.Σ. του Σωματείου στον Τύπο για την αναστολή των δραστηριοτήτων μεταξύ άλλων ανέφερε και τα ακόλουθα:

«Είναι μετά από ιδιαίτερη μελέτη και κατόπιν πολλών σκέψεων σε επανειλημμένες συνεδριάσεις που καταλήξαμε στην απόφαση να αναστείλουμε προς το παρόν τουλάχιστον, τις δραστηριότητες μιας από τις ομάδες μας του τμήματος πετόσφαιρας. Με λύπη αποφασίσαμε όπως η γυναικεία ομάδα αναστείλει τη δράση της και μη συμμετάσχει στο επικείμενο πρωτάθλημα. Το πρόβλημα που μας απασχόλησε, και ο λόγος που μας υποχρέωσε να πάρουμε την απόφαση τούτη ήταν το οικονομικό. Τα έξοδα που επιβάρυναν το ταμείο του σωματείου μας κατά την περασμένη περίοδο αναφορικά με την γυναικεία ομάδα πετόσφαιρας ήταν γύρω στις £5000 (λίρες). Με τα περσινά δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη την κρατική επιχορήγηση του ΚΟΑ μέσω της ΚΟΠΕ, η συντήρηση του τμήματος για το 1985 θα επέφερε ζημιά στο σωματείο γύρω στις £4000».

Η πρώτη απόπειρα για επαναδραστηριοποίηση του τμήματος έγινε το 1988-89 στα 40χρονα του Σωματείου ανεπιτυχώς, προσπάθεια που όμως πήρε σάρκα και οστά το 2011 με την δημιουργία των πρώτων αναπτυξιακών ομάδων και έκτοτε ξανάρχισε να γράφετε η ιστορία του τμήματος.

Πρώτο Πρωτάθλημα , Πρώτο Νταμπλ 1989-90

Η σεζόν 1989-90 σηματοδοτεί την επανάσταση στο κυπριακό βόλεϊ αφού, με σχετική απόφαση της Ομοσπονδίας, για πρώτη φορά στην ιστορία του αθλήματος επιτρέπεται η κάθοδος και η συμμετοχή δύο ξένων πετοσφαιριστών. Το καλοκαίρι του 1989 το Σωματείο εξασφαλίζει τις υπηρεσίες των Βούλγαρων πετοσφαιριστών Ντιμίτρι Λέτσιεφ και Βλάντο Κοπανάρωφ από την Ακαντέμικα Σόφιας. Η κίνηση αυτή έμελλε να σημαδέψει την πορεία της ομάδας την 5ετία που ακολούθησε.

Ο Λέτσιεφ, αξιοποιώντας όλα όσα δημιούργησαν οι προκάτοχοί του, μόνταρε μια ακτύπητη 6αδα. Ο ίδιος έπαιζε στη θέση του πασαδόρου, οι Κώτσιος και Κοπανάρωφ είχαν την ευθύνη της υποδοχής – επίθεσης, ο αρχηγός Αντώνης ήταν η ψυχή της ομάδας και κυριαρχούσε πάνω στο φίλε σαν κεντρικός ενώ ως δεύτερος κεντρικός καθιερώθηκε στην 6άδα ο νεαρός Νίκος Χρίστου. Ο έκτος της παρέας ήταν ο Πασχάλης Καραντώνης, αθόρυβος μεν αλλά με καθοριστικό ρόλο στην επίθεση. Η εξάδα αυτή, πλαισιωμένη από τους βετεράνους Καλαφάτη και Αριστείδου καθώς και τους Παπαντωνίου και Σιαπάνη, που επέστρεψαν από το εξωτερικό, κυριάρχησε στο χώρο του κυπριακού βόλεϊ για την επόμενη 3ετία.

Τον πρώτο χρόνο, 1989-90, ήρθε το νταμπλ. Οι αντίπαλοι, αιφνιδιασμένοι από την ενίσχυση της Νέας Σαλαμίνας με τους Βούλγαρους πετοσφαιριστές, υπέκυψαν φυσιολογικά. Μόνο η Ανόρθωση ακολούθησε κάπως από κοντά την Νέα Σαλαμίνα καταφέρνοντας και την μοναδική νίκη σε βάρος της στην κανονική περίοδο. Στα play off που ακολούθησαν η Νέα Σαλαμίνα αντιμετώπισε την Ανόρθωση, κερδίζοντας το πρώτο παιχνίδι με 3-2 (αφού έχανε με 0-2) ενώ το δεύτερο παιχνίδι διακόπηκε και κατακυρώθηκε από την Δικαστική υπέρ της Νέας Σαλαμίνας που με αυτό τον τρόπο στέφθηκε πρωταθλήτρια για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Οι πανηγυρισμοί για την μεγάλη επιτυχία του σωματείου έγιναν στη Λευκωσία λίγες μέρες αργότερα, όταν η Νέα Σαλαμίνα νίκησε και πάλιν την συμπολίτιδα Ανόρθωση στον τελικό του Κυπέλλου (3-0) συμπληρώνοντας έτσι την κατάκτηση του ιστορικού νταμπλ. Η Νέα Σαλαμίνα κάθεται για πρώτη φορά στον θρόνο της.

Ίδρυση της Ακαδημίας Πετόσφαιρας και Πρώτοι Τίτλοι

Ο Νικής Γεωργίου ήταν ο πρώτος προπονητής που ίδρυσε και καθιέρωσε τις ομάδες Παμπαίδων και Εφήβων στα μέσα της 10ετίας του 80’, όταν και αποχώρησε από την ομάδα Ανδρών.

Με τον ερχομό των δύο Βούλγαρων Λέτσιεφ και Κοπανάρωφ ο θεσμός της Ακαδημίας αναβαθμίστηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί σε πιο επαγγελματικές βάσεις. Αποτέλεσμα αυτού η δημιουργία ισχυρών ομάδων Παμπαίδων και Παίδων που την σεζόν 1991-92 κέρδισαν τον τίτλο του Πρωταθλητή στην κατηγορία τους και συνάμα τους πρώτους τίτλους του Σωματείου στα Αναπτυξιακά Πρωταθλήματα της ΚΟΠΕ.

Έκτοτε η ακαδημία του τμήματος έχει μεγαλώσει με πλήρης ομάδες σε όλες τις κατηγορίες Κοριτσιών και Αγοριών και δικαίως συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στον χώρο της Κυπριακής Πετόσφαιρας, έχοντας χαρίσει στο Σωματείο 35 τίτλους σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες.

Η εύρυθμη λειτουργία της Ακαδημίας στηρίζεται από την ίδρυση της στην εθελοντική προσφορά Σαλαμιναίων αλλά και φίλων του Σωματείου, που για χρόνια αφιερώνουν αρκετές ώρες καθημερινά για να βρίσκονται δίπλα και μαζί με τα παιδιά και τους προπονητές

Η αρχή της δυναστείας και του ρεκόρ των 6 συνεχόμενων πρωταθλημάτων!

Η περίοδος 1992- 1996 ήταν μια περίοδος αλλαγών όπου το πετοσφαιρικό τμήμα μπήκε σε μια δύσκολη περίοδο, με πολλά προβλήματα που κράτησε την ομάδα μακριά από την διεκδίκηση τίτλων. Ήταν φανερό ότι χρειαζόταν κάτι πολύ ριζοσπαστικό για να ξαναβρεί τη ταυτότητα της η πετοσφαιρική ομάδα. Το μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου εκείνη την περίοδο Ηλ. Προκοπίου μεταξύ άλλων δήλωσε για τους προβληματισμούς και τις εξελίξεις εκείνης της εποχής:

«Όλη εκείνη την περίοδο, προσπαθώντας να ξεπεράσουμε τα αδιέξοδα, φάρος σκέψης μας ήταν η αγάπη, το πάθος και η θέληση των ανθρώπων που ίδρυσαν το τμήμα πετόσφαιρας, μέσα από τα μάτια του μάστρε Νική. Από τη μια ήταν η δίψα του κόσμου να επανέλθει η ομάδα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και από την άλλη να λείπει ο «από μηχανής θεός» που θα έλυνε το

οικονομικό πρόβλημα. Κυρίως όμως έλειπε η ομάδα στελεχών που θα έπρεπε να θέσει τους στόχους, το όραμα, και με καθημερινή δουλειά να υποστηρίξει την προσπάθεια ανασύνταξης».

Μπροστά στην όλη αδιέξοδη κατάσταση, την απάντηση στο τέλος έδωσε η αγάπη των ανθρώπων της Νέας Σαλαμίνας, που δεν μπορούσαν να διανοηθούν την υποβάθμιση του πετοσφαιρικού τμήματος. Η προσπάθεια για ανάκαμψη της ομάδας ήταν συλλογική και ξεκίνησε με μια σημαντική απόφαση, που αφορούσε το αγωνιστικό μέρος της ομάδας. Οι άνθρωποι της εφορίας αποφάσισαν να εμπιστευθούν την ομάδα σε ένα δικό τους παιδί, γέννημα θρέμμα της Σαλαμίνας, τον πρώην αρχηγό

Αντώνη Κωνσταντίνου. Από αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζει η ανανέωση και αναμόρφωση της ομάδας που θα έμελλε να κυριαρχήσει στον χώρο τα επόμενα χρόνια.

Νίκος Χρίστου, Γιάννης Σιαπάνης, Δώρος Ττοουλιάς, Μίμης Παμπακάς, Μάριος Μάντζιαλος, Φώτης Χριστοδούλου, Νίκος Νικολάου, Νίκος Ιωάννου, μαζί με τους Μιχάλη Φελλά και Μάριο Παπαντωνίου, θα αποτελέσουν ένα ισχυρό σύνολο για τα επόμενα χρόνια. Η χρονιά του 1997-98 σηματοδοτεί τη φυγή των ξένων πετοσφαιριστών κάτι που θα ευνοήσει την ομάδα του Αντώνη Κωνσταντίνου, αφού πλέον θα έχει να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους «στα ίσα» με ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Θα έχει μία καλοδουλεμένη ομάδα, με ζηλευτή ομοιογένεια από την προηγούμενη χρονιά. H ομάδα μας ανατρέπει τα προγνωστικά και στο τέλος της κανονικής περιόδου τερματίζει στην πρώτη θέση με πλεονέκτημα νικών (2-0) έναντι της Ομόνοιας και του Παφιακού. Στην τελική φάση των play – off του πρωταθλήματος η ομάδα μας θα αντιμετωπίσει την Ομόνοια. Η ομάδα του Αντώνη Κωνσταντίνου, μετά από εκπληκτικές εμφανίσεις, κερδίζει άνετα την Ομόνοια με 4-0 νίκες και κατακτά πανηγυρικά τον τίτλο της πρωταθλήτριας μέσα στο Λευκόθεο. Ο πρώτος τίτλος για τον Αντώνη ως προπονητής είναι γεγονός και η χρονιά αυτή αποτελεί την απαρχή μιας ονειρεμένης εξαετίας για την πετοσφαιρική Νέα Σαλαμίνα

Τρεμπλ – Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Σούπερ καπ!

Η σεζόν 1999-2000 ξεκινά με την κατάκτηση του Super Cup όπου η Νέα Σαλαμίνα καταβάλλει με άνεση την Ομόνοια με 3-0. Στο πρωτάθλημα, αντίπαλος στους τελικούς των play – off είναι και πάλι η ομάδα του Παφιακού όπου οι ερυθρόλευκοι κατακτούν τον τίτλο με την ίδια άνεση της προηγούμενης χρονιάς, 4-1 νίκες. Οι δυο ομάδες θα αντιπαλέψουν και για τον τίτλο του κυπελλούχου με τον τελικό να διεξάγεται στη νεόκτιστη κλειστή αίθουσα του Απόλλωνα, όπου η Νέα Σαλαμίνα, σαφώς υπέρτερη, κερδίζει τον Παφιακό καθαρά με 3-0 σετ. Με αυτό τον τρόπο, ύστερα από ακριβώς μια δεκαετία, η Νέα Σαλαμίνα κερδίζει και πάλιν το νταμπλ, με τον Αντώνη Κωνσταντίνου να καταγράφεται στην ιστορία ως ο πρώτος που πέτυχε κάτι τέτοιο ως παίκτης και προπονητής με την ίδια ομάδα.

Φυσικά δεν ήταν όλα τόσο εύκολα για την ομάδα εκείνη τη χρονιά. Στο ξεκίνημα της σεζόν έμεινε χωρίς πασαδόρο, ύστερα από το σοβαρό τραυματισμό του Δώρου Ττοουλιά. Ο προπονητής έδειξε εμπιστοσύνη στον 18χρονο Σωκράτη Ιωαννίδη, που προερχόταν από τις ακαδημίες του σωματείου

και μόλις είχε ξεκινήσει να υπηρετεί το στρατιωτικό του.

Αναδεικνύοντας το μεγάλο του ταλέντο και έχοντας τη στήριξη των συμπαικτών του, ο νεαρός

Ιωαννίδης ανταποκρίθηκε πλήρως στο νέο του ρόλο και κατάφερε να καλύψει επάξια το κενό

που είχε δημιουργηθεί.

5ο Συνεχόμενο Πρωτάθλημα και 3ο συνεχόμενο Τρεμπλ!

Η σεζόν 2001-02 ξεκινά με ακόμα μια βαρωσιώτικη μονομαχία για το Super Cup, όπου ύστερα από ένα συγκλονιστικό παιχνίδι η ομάδα υποτάσσει τη συμπολίτιδα Ανόρθωση με 3-2. Με αυτό τον ερυθρόλευκο τίτλο οι δυο ομάδες της Αμμοχώστου είχαν από 4 κατακτήσεις στο Super cup. Στο πρωτάθλημα, ο Παφιακός ήταν η ομάδα που κόντραρε τη ομάδα μας, φτάνοντας στα τελικά των play–off. Εκεί μίλησε και πάλι η ανωτερότητα και εμπειρία της ομάδας του Αντώνη Κωνσταντίνου που πανηγύρισε τον τίτλο μέσα στην Πάφο, με την τέταρτη νίκη έναντι δυο του Παφιακού.

Στο κύπελλο είχαμε αλλαγή αντίπαλου για τη ομάδα μας αφού στον τελικό προκρίθηκε ο Διόνυσος Στρουμπιού, που υπέκυψε φυσιολογικά στην ανωτερότητα της ομάδας μας, χάνοντας με 3-0. Ο τελικός, που έγινε στην αίθουσα «Αφροδίτη» στην Πάφο, χαρακτηρίστηκε από τον τύπο ως πραγματική γιορτή του βόλεϊ με αναφορά στο θέαμα ψηλού επίπεδου που πρόσφερε η Ερυθρόλευκη αρμάδα.

6ο Σουπερ Καπ και τέλος στο σερί των 6 Πρωταθλημάτων!

Στις 24 του Σεπτέμβρη 2003, στο Λευκόθεο, ολοκληρώθηκαν οι κατακτήσεις της εξαετίας. Η Νέα Σαλαμίνα συνέχισε τις επιτυχίες της με το 6ο τρόπαιο του Super Cup, επικρατώντας με 3-0 του φιναλίστ ΑΠΟΕΛ.

Τον Απρίλη του 2004 η Νέα Σαλαμίνα έχασε στις λεπτομέρειες στα τελικά των play-off και «παράδωσε» τα σκήπτρα του πρωταθλητή στον Παφιακό.

Η εξαετία 1997–2003 είναι μια περίοδος γραμμένη με χρυσά γράμματα στην ιστορία της Νέας Σαλαμίνας. Ήταν μια περίοδος που η τροπαιοθήκη του Σωματείου γέμισε κύπελλα, αφού η ερυθρόλευκη πετοσφαιρική στρατιά του Αντώνη Κωνσταντίνου ισοπέδωνε κάθε αντίπαλο που έβρισκε μπροστά της.

Έξι πρωταθλήματα, τέσσερα κύπελλα και έξι Super Cup με 4 συνεχόμενα τρεμπλ! Δεκαέξι τίτλοι διαθέσιμοι και όλοι κατέληξαν στα ερυθρόλευκα χέρια, χαρίζοντας ατέλειωτες νύχτες και μέρες πανηγυρισμών, ανείπωτης ευτυχίας στις χιλιάδες φίλους της Νέας Σαλαμίνας.

Επανασύσταση Γυναικείου τμήματος 2010-11

Το 2011 λαμβάνεται μια πολύ σημαντική απόφαση από την διοίκηση του Πετοσφαιρικού τμήματος και αρχίζει δειλά δειλά η επανασύσταση της γυναικείας ομάδας. Δημιουργούνται αρχικά τμήματα υποδομής Κορασίδων – Παγκορασίδων με προοπτική, στο μέλλον και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, να δημιουργηθεί ξανά η Γυναικεία ομάδα.

Ένα εγχείρημα αρκετά δύσκολο αν λάβουμε υπόψη ότι το 1976-1985, όταν πρωτοεμφανίστηκε η πρώτη γυναικεία ομάδα της Νέας Σαλαμίνας στη Λεμεσό, υπήρχε μόνο η ΑΕΛ, και άρα η δεξαμενή για να βρεθεί το έμψυχο υλικό ήταν μεγαλύτερη. Στη Λεμεσό δραστηριοποιούνταν το 2011 πολύ περισσότερα σωματεία, όπως η ΑΕΛ, ο Απόλλωνας, η Ε.Ν. Αγ. Αθανασίου, η Ανόρθωση και το Grammar School.

Όμως η αρχή έγινε και στις πρώτες τρεις χρονιές η ομάδα μας συμμετείχε με ομάδες Παγκορασίδων και Κορασίδων. Το 2014 αποφασίστηκε να δημιουργηθεί και ομάδα Νεανίδων, με προοπτική στα επόμενα χρόνια, και αν οι συνθήκες, κυρίως οικονομικές, το επιτρέπουν, η ομάδα γυναικών να επιστρέψει στις «μεγάλες» της κυπριακής πετόσφαιρας.

Πρώτος προπονητής το 2011-2012 για τις Κορασίδες ήταν ο πρώην πετοσφαιριστής της ομάδας Χρίστος Χρίστου και στις Παγκορασίδες η Ροξάνα Τσιρίτα.

Μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή διάκριση !

Στην ιστορία της η ομάδα μας συμμετείχε συνολικά 12 σεζόν σε Ευρωπαϊκά Κύπελλα και Πρωταθλήματα. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας μας σημειώθηκε την σεζόν 2011-12 με την πρόκριση στις 16 ομάδες του Challenge Cup, επικρατώντας στον κυπριακό εμφύλιο της συμπολίτισσας Ανόρθωση, με δύο νίκες. Προηγουμένως η ομάδα μας είχε αποκλείσει την Βουλγαρική CVC Gabrovo κερδίζοντας με 3 – 0 στον πρώτο αγώνα στην Λεμεσό και 3 – 2 στον επαναληπτικό της Βουλγαρίας.

Στην φάση των «32» μετά από δύο συγκλονιστικές αναμετρήσεις ιδιαίτερα στο 2^ο επαναληπτικό εντός έδρας αγώνα, η ομάδα μας κερδίζει δις την συμπολίτισσά της Ανόρθωση με 1 – 3 και 3 -0, παίρνοντας θριαμβευτικά την ιστορική πρόκριση στους «16» της ευρωπαϊκής διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία της.  

Στην επόμενη φάση των «16» η κληρωτίδα την φέρνει αντιμέτωπη με την πολύ ισχυρή ομάδα τότε της Tomis Constanta (η οποία έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά της διοργάνωσης). Στον πρώτο αγώνα που έγινε στην Λεμεσό η ομάδα μας γνωρίζει την ήττα με 3 – 0. Ο επαναληπτικός αγώνας δεν έγινε πότε καθώς το παιχνίδι αναβλήθηκε λόγω κακών καιρικών συνθηκών. Η αποστολή της ομάδας μας ταξίδεψε μέχρι το Βουκουρέστι, όμως οι άσχημες καιρικές συνθήκες ανάγκασαν την ομάδα να αποκλειστεί στο τρένο για την Κωνστάντζα για συνολικά 10 ώρες λόγω βαριάς χιονόπτωσης. Μετά από διαβουλεύσεις με τις δύο ομάδες και ενημέρωση των Ομοσπονδιών πετοσφαίρισης Κύπρου (ΚΟΠΕ) και Ρουμανίας, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Πετόσφαιρας αποφάσισε όπως ισχύσει το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα με την Tomis να προκρίνεται στην επόμενη φάση. Η Νέα Σαλαμίνα συμφώνησε ώστε να αποφύγει επιπλέον ταλαιπωρία η αποστολή, με την προϋπόθεση ότι θα αποφύγει οποιεσδήποτε κυρώσεις

Το ρόστερ της σεζόν 2011-12 αποτελούσαν οι: Γιάννης Χ΄Φιλίππου, Άγγελος Αλεξίου, Miguel Angel De Amo, Valentin Dimov, Eivo Zuravljov, Βασίλης Δημητρίου, Νίκος Χρίστου, Γιώργος Πλατρίτης, Λευτέρης Αδάμου, Κωνσταντίνος Παφίτης, Κωνσταντίνος Αχιλλέως, Γιώργος Ζηκάκης, Γιάννης Γιαννούρης, Δημήτρης Αποστόλου με προπονητή τον Αντώνη Κωνσταντίνου.

8o Σουπερ Καπ!

Την προηγούμενη σεζόν 2012-13 η ομάδα μας επιστρέφει στο ψιλότερο βάθρο της βαθμολογίας και στέφεται ξανά Πρωταθλήτρια μετά από 10 χρόνια. Δυστυχώς για άλλη μια φορά η μοίρα παίζει άσχημο παιχνίδι στα πλάνα των Διοικούντων της ομάδας μας, που ήλπιζαν αυτή η κατάκτηση να ήταν η απαρχή για νέες επιτυχίες.

Το καλοκαίρι που ακολουθούσε την αγωνιστική σεζόν 2012-13 ήταν και πάλι περίοδος αναπροσαρμογών. Είχε προηγηθεί λίγους μήνες νωρίτερα το κούρεμα των καταθέσεων και η μεγάλη τραπεζική κρίση που επηρέασε καταλυτικά ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία. Μαζί και τα σωματεία, που άρχισαν να χάνουν τους χορηγούς τους, τον ένα ύστερα από τον άλλο, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στον τρόπο που θα λειτουργούσαν οι ομάδες τους. Η ομάδα μας συνάπτει νέα συμφωνία με τον Ζάρκο Ριστόσκι, που συνέχισε ως παίκτης- προπονητής, χάνει όμως την επιτυχημένη τριάδα των ξένων της προηγούμενης σεζόν λόγω των οικονομικών αναπροσαρμογών και προχωρεί με πιο προσιτές λύσεις στον τομέα των ξένων παικτών.

Παρόλα τα προβλήματα καταφέρνει να προσθέσει ακόμη ένα τίτλο στην πλούσια ιστορία του Πετοσφαιρικού Τμήματος. Τον Οκτώβρη του 2013, διεξήχθη ο 21ος αγώνας του Σουπερ Καπ με τη ομάδα μας να κάνει τη μεγάλη ανατροπή, κερδίζοντας την ΑΕ Καραβά με 3-2 σετ. Έφτασε έτσι στις

οκτώ κατακτήσεις Super Cup ενώ ο αρχηγός της ομάδας Νίκος Χρίστου έγραψε και πάλι ιστορία αφού είναι ο μοναδικός πετοσφαιριστής που κέρδισε αυτό τον τίτλο 8 φορές, όλες με την Νέα Σαλαμίνα.

Η ομάδα μας σε αυτό τον αγώνα, αγωνίστηκε με την ακόλουθη σύνθεση:

Κ. Αχιλλέως, A. Μιλοβάντσεβιτς, B. Δημητρίου, Α. Πετρακίδης, Κ. Αδάμου, K. Παφίτης (Λίμπερο –  Ν. Χρίστου), Α. Χρυσοστόμου, Ζ. Ριστόσκι (παίκτης – προπονητής).

Η επιστροφή της Γυναικείας ομάδας στην Α’ Κατηγορία

Το 2019 σηματοδοτεί την επαναλειτουργία της Γυναικείας ομάδας και την συμμετοχή της στην Β´ Κατηγορία.

Στην πρώτη της παρουσία η ομάδα μας κατέκτησε την 2η θέση ενώ οι νεαρές αθλήτριες μας πολύτιμες εμπειρίες. Έτσι την επόμενη αγωνιστική σεζόν 2020-21, μια ιδιαίτερη σεζόν λόγω των συνεχόμενων  αναβολών λόγω της πανδημίας η ομάδα μας παρουσιάζεται πιο έτοιμη και πιο αποφασιστική.

Στέφεται Νταμπλούχος Β’ Κατηγορίας με 23 νίκες και 1 ήττα σε σύνολο 24 αγώνων σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Πετυχαίνει μια θριαμβευτική επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια όπου και ανήκει της Α’ Κατηγορίας, μετά από την 36 χρόνια και την τότε διάλυση της Γυναικείας ομάδας το 1985. Κατηγορία στην οποία παραμένει μέχρι και σήμερα με αξιοπρεπείς παρουσίες σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο.

Το ρόστερ της σεζόν 2020-21 αποτελούσαν οι εξής πετοσφαιρίστριες:

Κωνσταντίνα Γεωργίου, Χαρά Χριστοφή, Άννη Προκοπίου, Αλεξάνδρα Θεοδούλου, Βαλεντίνα Μιχαήλ, Μαρία Αχιλλέως, Μαρία – Όλγα Σιαπάνη, Κατερίνα Πόπα, Milana Reljic, Katarina Marisavljevic, Γαλάτεια Ανδρέου, Anna Zdravic, Δανάη Κόκκινου, Μαλβίνα Αντωνίου, Αλεξάνδρα Πόπα, Αικατερίνη Κέστα, Χρυσοβαλάντω Σιαλή, με προπονητή της ομάδας τον αείμνηστο Ηλία Μιχαηλίδη.

50 Χρόνια Πετοσφαιρικού Τμήματος Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου

Το 2025 το Πετοσφαρικό Τμήμα του Σωματείου μας συμπλήρωσε 50 Χρόνια παρουσίας και προσφοράς στα Πετοσφαιρικά δρώμενα της Κύπρου το οποίο πλέον συγκαταλέγεται στα ιστορικότερα Σωματεία της Κυπριακής Πετόσφαιρας!

Μια ιστορία 50 χρόνων όλων όσων δημιούργησαν και αποτελούν κομμάτι της πετοσφαιρικής Νέας Σαλαμίνας, από την σύλληψη της ιδέας στην Αμμόχωστο στην δημιουργία του τμήματος το 1975 στην προσφυγιά, παραγόντων και αθλητών που έγραψαν αυτή την ιστορία.

Από τα πρώτα δύσκολα χρόνια στην προσφυγιά με τις καθημερινές δυσκολίες, την έλλειψη ρουχισμού και αθλητικού εξοπλισμού, στην μετακίνηση των αθλητών που έμεναν σε άλλες πόλεις της Κύπρου με ωτοστόπ για να έρθουν Λεμεσό, στα πρώτα χρόνια των Ανδρικών και Γυναικείων ομάδων στα ανοιχτά γήπεδα με μπετόν και αργότερα στην καταξίωση και τους τίτλους που χάρισε στους απανταχού Σαλαμιναίους ανείπωτες στιγμές ευτυχίας και περηφάνιας. Μια ιστορία που ύψωσε την ερυθρόλευκη σημαία της πόλης ψηλά και διατηρεί ζωντανή την μνήμη και την ταυτότητα της πόλης μας.

Συνολικά οι 65 τίτλοι και διακρίσεις που έχει κερδίσει σε όλες τις κατηγορίες το Πετοσφαιρικό μας τμήμα: